Autor Wątek: Rodzina Kuźmickich z parafii Kamionka (folwark Adelin)  (Przeczytany 1343 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Rafał Jurowski

  • Administrator
  • Sr. Member
  • *****
  • Wiadomości: 469
  • Karma: +1/-0
Rodzina Kuźmickich z parafii Kamionka (folwark Adelin)
« dnia: Październik 20, 2015, 09:07:54 pm »
Poszukuję potomków następujących par:

1. Wacława Ottona Kuźmickiego ur~1868 z folwarku Adelin (parafia Kamionka) oraz Felicji Jurowskiej ur. ~1866  z okolicy Jurewicze

obecnie wiadomo mi, że mieli jedną córkę Benedyktę urodzoną w 1905 roku

2. Józefa Kuźmickiego także z parafii Kamionka ur.~ 1837  oraz Antoniny Jurowskiej ur. ~ 1849

synem ostatniej pary był Józef Kuźmicki z okolice Hryncewicze  ur. ~1877, który ożenił się z Marianną Obuchowicz ur. ~ 1890. Dzieci mogło być więcej.


« Ostatnia zmiana: Październik 21, 2015, 07:20:49 am wysłana przez Rafał Jurowski »

Offline Rafał Jurowski

  • Administrator
  • Sr. Member
  • *****
  • Wiadomości: 469
  • Karma: +1/-0
Odp: Rodzina Kuźmickich z parafii Kamionka (folwark Adelin)
« Odpowiedź #1 dnia: Wrzesień 17, 2016, 12:34:09 pm »
W książce "Nekrolog gorzowski za rok 2010 i uzupełnienia za lata 2008–2009" autorstwa Jerzego Zysnarskiego Nadwarciański Rocznik Historyczno-Archiwalny nr 18, 501-515 2011. Znalazłem biogram  jednej z córek Wacława i Felicji z Jurowskich. Bardzo ciekawy biogram, może ktoś z rodziny się odezwie.

"Helena Kuźmicka, nauczycielka, bibliotekarka i właścicielka księgarni, pionierka
miasta (* 30 IX 1908, Grodno, † 16 VIII 2010, Gorzów), najmłodsza córka Wacława
(† 1918), b. właściciela folwarku Sikorzyca, który handlował amerykańskimi maszynami
rolnymi, i Felicji z Jurowskich († w Gorzowie w wieku 109 lat). Naukę
rozpoczęła od 4. klasy SP, skończyła Seminarium Nauczycielskie Elizy Orzeszkowej,
następnie przez 3 lata pracowała w „Naszym domu” w Warszawie, współpracując z
 Jerzy Zysnarski
510 511
Januszem Korczakiem, przez rok uczyła w szkole Robotniczego TPD, współpracując
ze środowiskiem „Wiadomości Literackich”, w 1930 wróciła do Grodna, krótko
pracowała w Seminarium Nauczycielskim, następnie zajmowała się propagowaniem
oświaty i higieny na wsi, prowadziła bibliotekę obwoźną i wykłady, współpracowała
z organizacją żon oficerskich „Biały Krzyż”. W czasie wojny uniknęła wywózki, uciekając
ze zbombardowanego wagonu, okupację spędziła w Grodnie, w Gorzowie od
18 IX 1945, przy ul. Pocztowej/Marchlewskiego 5/Wełniany Rynek 7, gdzie mieszkała
do końca życia, otworzyła firmę „Księgarnia – materiały piśmienne – wypo-
życzalnia książek – bazar przemysłu ludowego” (później mieścił się tam popularny
sklep papierniczy „Klejnot”), prowadziła też pierwszą w mieście galerię obrazów. Z
Grodna przywiozła ponad 1000 książek, przy pomocy których urządziła pierwszą
w mieście wypożyczalnię książek; z powodu licznych kontroli księgozbiór sprzeda-
ła w 1949 r. Oddziałowi Związku Zawodowego Pracowników Leśnych i Przemysłu
Drzewnego i zamknęła księgarnię. W 1949 r. została kierownikiem księgarni św. Antoniego;
od 1968 na emeryturze, została wówczas katechetką w Janczewie, od 1989
– wizytatorką nauki religii. Odznaczona została m.in. medalem Jana Pawła II oraz
odznaką honorową m. Gorzowa. Jej wspomnienia Wiosna na rumowisku dały tytuł
zbiorowej książce (Gorzów 1987). Pochowana 19 VIII na cmentarzu komunalnym."

Nawet zdjęcie się odnalazło

http://encyklopedia.wimbp.gorzow.pl/k/kuzmicka_helena/kuzmicka_helena.html
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 17, 2016, 12:40:18 pm wysłana przez Rafał Jurowski »